In 1979 verhuist het gezin Ramnewash naar Zoetermeer waar hij verder opgroeit. Rajesh is een ondernemend kind met een brede interesse in al hetgeen de wereld heeft te bieden. Rajesh heeft uitbundig sociaal leven en geniet van het basketballen met z’n vrienden en het Zoetermeers uitgaansleven; tussendoor maakt hij ook zijn HAVO opleiding af aan het Erasmus College. Zijn vriendenkring is zeer divers en naast zijn Nederlandse vrienden heeft Rajesh ook veel Surinaamse jongens met wie hij omgaat. Zijn vader wordt in 1986 gekozen tot het eerste allochtone gemeenteraadslid voor de PvdA in Zoetermeer. Als actief lid van de Hindoestaanse Vereniging Insanyat en door zijn bekendheid eerst als Geschiedenis leraar aan het Segbroek Collega en later als eerste Surinaams-Hindoestaanse rector van het Simon Stevin College krijgt Rajesh een ruim blikveld en geniet hij van het “open huis” thuis waar mensen altijd terecht kunnen met hun verhaal. De ervaringen van zijn vader vormen Rajesh en hij leert met respect om te gaan met alle lagen van de bevolking, van burgemeester tot automonteur. Het gaat erom dat de mensen die je tegenkomt open en eerlijk behandeld ongeacht rangen of standen.

Rajesh gaat na de HAVO studeren aan de Sociale Academie. Hij loopt stage bij verschillende zorginstellingen en dit versterkt enkel zijn gevoel dat hij iets wil betekenen voor die mensen die het nodig hebben in de samenleving.

Rajesh sluit zich aan bij de jongerenafdeling van de PvdA, de Jonge Socialisten in Zoetermeer. Hij geniet van de discussies en is een graag geziene participant tijdens de bestuursvergaderingen. Thema’s als opkomen voor de zwakkeren in de samenleving en het ervoor zorgen dat er een gezonde samenleving is waar men met respect voor elkaar omgaat blijven terugkeren. Rajesh is een echte voorvechter hiervan.

Geïnspireerd door zijn oom, rechter Albert Ramnewash, in Suriname besluit Rajesh na het behalen van zijn eerste jaar aan de Sociale Academie, rechten te gaan studeren in Leiden. Hij kiest ervoor om Notarieel Recht te studeren, maar blijft sociaal actief. Tijdens zijn studie bemerkt de betrokken student een behoeft bij de studenten van Surinaamse afkomst om zich sterker te organiseren en hij richt samen met wat vrienden de Surinaamse Studentenvereniging De Leidsche Palm op met Professor Humprey Kanhai als beschermheer.

Zijn vader Sonny overlijdt in 1992. Ondertussen heeft Rajesh op een van de vele Surinaamse feestjes zoals Studiname, een meisje ontmoet, Sharda Roeplal. Samen maken ze de Koninklijke Bibliotheek onveilig met een stel vrienden en in 1994 besluiten ze in het huwelijksbootje te stappen met twee zonen als resultaat, Ainesh en Kishna.

Nadat hij in 1997/ 1998 hij zijn studie afrondt waagt hij de eerste stappen in het Notariaat. Hij krijgt een positie aangeboden als kandidaat-notaris bij een notariskantoor in het noorden van het land. Al gauw blijkt echter dat het bruisende leven van de Haagse Regio aan hem trekt en hij accepteert een positie bij een Haagse notariskantoor en gaat in de Schilderswijk wonen. Hij geniet van de ruimte, de diversiteit van de mensen en de nabijheid van de Haagse Markt. Alhoewel het duidelijk is dat Rajesh een mooie toekomst tegemoet kan zien als notaris, vindt hij het beroep toch te afstandelijk en gaat hij op zoek naar een meer maatschappelijk betrokken carrière.

Hij wordt Project Manager bij het CAOP. Hij valt daar al gauw door zijn gevoel voor humor, brede lach en betrokkenheid. Hij maakt daar carrière en is thans verantwoordelijk voor onder andere het dossier Diversiteit en start onder andere een campagne om meer allochtonen in schoolbesturen te krijgen; immers zelfs op een zwarte school is het bestuur vaak blank.

Rajesh weet met zijn warme persoonlijkheid al snel een plek te veroveren in de Surinaamse en Hindostaanse gemeenschap in Den Haag. Hij is verantwoordelijk voor diverse festivals in Den Haag, zoals tijdens HaSchiBa, het Hindostaanse podium.

Opnieuw een behoefte bij de Hindostaanse gemeenschap in Den Haag, startte hij het wekelijkse programma Hindustani TV. Met soms luchtige onderwerpen, maar ook indringende reportages wist hij een trouw publiek aan zich te binden en geeft hij de Hindustanen in Den Haag een podium waar zij hun eigen onderwerpen kwijt konden.

Ook de bredere samenwerking tussen de autochtone en allochtone stadgenoten gaat hem aan het hart. In 20XX richtte hij een organisatie op gericht op promoten van de onderlinge relaties tussen allochtone en autochtone ondernemers in de Haagse Regio. Dit platform biedt de diverse ondernemers goede kansen om hun netwerk uit te breiden en bovendien van elkaar te leren; noodzakelijk tijdens een crisis.

Rajesh heeft bewezen hart voor Den Haag te hebben en voor haar inwoners. Nu hij ervoor kiest om de Gemeenteraad te steunen met een extra Surinaams-Hindustaanse stem kan de stad er alleen maar beter van worden.